Wiosenne cięcie winorośli

powrót do: porad


Krzewy winorośli w naszych warunkach klimatycznych bez cięcia nie będą plonować. Krzew pozostawiony bez opieki tworzy długie łozy, oplatające spotkane przedmioty. W czasie zimy łoza ta przemarza.Cięcie winorośli pozwala na równomierne rozmieszczenie pędów , owoconośnych, zapewniając dobre nasłonecznienie gron. Krzewy zagęszczone są podatne na choroby grzybowe. Cięcie zapewnia stałe, owocowanie winorośli. Cięcie winorośli w stanie bezlistnym przeprowadzamy wiosną po zdjęciu okrycia. Po usunięciu uszkodzonych przez mróz wierzchołków zostawiamy tyle oczek ile niezbędne jest do uformowania żądanej formy.
Winorosl owocuje na pędach wyrastających z zeszłorocznej łozy. Może na nim powstać kilka gron, a on przedłuża się dalej. Gdyby go nie skrócić wyrósłby na długą łozę.
Niektóre odmiany mają wszystkie pędy, poczynając od nasady zeszłorocznej łozy, płodne. U tych odmian można stosować cięcie krótkie na dwa, trzy oczka. U innych dwa pierwsze oczka wydają pędy bez gron, a dopiero dalsze są owocujące. Tu należy stosować dłuższe cięcie. Są odmiany, które wprawdzie wszystkie pędy mają płodne, ale pierwsze wydają mniej gron, a dalsze są płodniejsze. W tych również nie można ciąć pędów za krótko bez obawy zmniejszenia plonu. Poza tym cięcie zależy również od warunków miejscowych. Przy dużej ilości słońca i ciepła, np. przy południowych ścianach w zaciszu, należy ciąć dłużej, by wyżej wyrastające nawet bezpłodne pędy cieniowały grona.
Uprawiając winorośl zabiegamy o jak najlepsze nasłonecznienie , a więc stosujemy raczej krótsze cięcie. Cięcie zależy również od zasobności gleby; na glebach żyznych, mocno nawożonych, gdzie krzewy rosną bardzo bujnie, należy ciąć dłużej. Im mniej będzie pozostawionych pączków, tym silniejsze wyrosną z nich pędy. Owoconośne pędy powinny być silne, wtedy uformują większe grona i większe jagody. Zbyt silne pędy, podobne jak u drzew owocowych, nie tworzą, pąków kwiatowych.
Winorośl posadzona na piaszczystych glebach powinna być cięta możliwie krótko. Dany krzew można w jednym roku ciąć dłużej, w drugim krócej, zależnie od siły wzrostu. W ten sposób reguluje się jego owocowanie.
Trzeba pamiętać, że przy krótkim cięciu zmniejsza się ilość liści na krzaku, a to pociąga za sobą zmniejszenie bryły korzeniowej, a w dalszym ciągu osłabienie krzaka, co nie jest pożądane. Jest to więc druga przyczyna, dla której silnie rosnące krzewy tnie się dłużej. Poza tym na takich krzewach zostawia się więcej zeszłorocznych łóz, na których powstają pędy owoconośne. Siła wzrostu młodej łozy zależy również od nadanego jej kierunku. Im bardziej kierunek zbliża się do pionu, tym silniejszy jest wzrost. Przeginanie osłabia wzrost danej łozy na korzyść innych, rosnących pionowo. Regulatorem wzrostu jest również nawożenie. W celu zapewnienia owocowania trzeba krzewy winorośli intensywnie nawozić.
W pierwszym i drugim roku po posadzeniu wiosną przycina się krzewy na jedno lub dwa oczka w celu uzyskania dostatecznie grubych pędów, które będą mogły wydawać pędy owoconośne. Dopiero w trzecim roku, o ile krzew jest już dostatecznie silny, można zaczynać formować i ciąć na owoc. Na łozę przeznaczoną do owocowania wybiera się najsilniejszą i zdrową, nie opanowaną chorobami grzybowego pochodzenia. Cięcie łozy wykonuje się na 1,5 cm ponad oczkiem, tak by skośne cięcie wypadało po przeciwnej stronie oczka, w celu chronienia go przed zaciekaniem wody.
Zasady formowania winogron:
Cięcie na długą łozę.
Na krzaku przeznaczonym do formowania wybiera się najsilniejszą łozę, przycina na dwa wyraźne oczka, pozostałe łozy usuwa się całkowicie. Na wiosnę z pozostawionych oczek wyrosną dwie silne łozy. Gdy osiągną wysokość 1,5 m, należy je skrócić, by lepiej zdrewniały. Na jesieni słabszą z nich przycina się na dwa oczka, by na następny rok dała znowu dwie łozy. Silniejszą tnie się na 8—10 oczek z przeznaczeniem na owocowanie. Na wiosnę długą łozę przywiązuje się do specjalnie zrobionego płotka. Ze wszystkich oczek na tej łozie wybijają nowe pędy, a na nich powinny powstać grona. Jezeli do siódmego liścia nie ma na nich gron, trzeba je wyłamać przy nasadzie. Gdy na całej łozie nie ma ani jednego pędu z owocami, należy ją usunąć, wzmocni się w ten sposób pędy rosnące na ściętej krótko, a owocowania i tak już w tym roku nie będzie. Pędy na przegiętej łozie obciążone gronami przywiązuje się do drugiej poprzeczki płotka. Następnej wiosny, po owocowaniu, usuwa się całkowicie przegiętą łozę, a z dwoma powstałymi na przyciętej krótko postępuje się tak jak poprzednio.
Po kilku latach prowadzenia, pieniek, na którym osadzone są łozy, wydłuży się. Aby go obniżyć, na pęd zastępczy wybiera się i przycina na dwa oczka łozę wyrastającą przy ziemi. W normalnych warunkach w lecie usuwa się je. Chcąc w następnym roku obniżyć pieniak trzeba jedną z nich, najsilniejszą, pielęgnować i nie ucinać.
Gdy krzak jest bardzo silny i bujnie rośnie, można na jesieni zostawić obie łozy. Wiosną obie przegiąć w przeciwnych kierunkach. Na łozę zastępczą przeznacza się w takim wypadku pędy wyrastające u nasady przegiętych łoz i pozwala im rosnąć, a następnie przywiązuje się je do palika, tak jak normalne zastępcze. Na dwu łozach przegiętych jest więcej pędów z owocami.
Cięcie na tzw (sznur poziomy).
Różni się ono od poprzednio opisanej formy tym, że ma znacznie dłuższą część starej łozy, w postaci przegiętej możliwie tuż nad ziemią. Na niej tnie się na krótkie czopki młodą łozę. Do sznura dochodzi się w następujący: łozę przegina się nisko przy ziemi i przywiązuje do drutu czy płotka. Zwykle jest ona tak długa, że można by od razu uformować ramię żądanej długości, nie robi się tego jednak ze względu na niejednakową siłę wzrostu pędów wybijających z oczek przegiętej łozy. Przy samej nasadzie i na końcu pędy są mocne, a środkowe słabe. Przez skrócenie łozy uzyskuje się jednakową siłę wzrostu pędów wybijających z pozostawionych oczek. Przy zginaniu łozy, co nie przedstawia trudności, gdyż jest ona elastyczna, należy zwrócić uwagę, by oczka były ułożone z wierzchu i z dołu, a nie z boku. Wszystkie dolne, z wyjątkiem ostatniego położonego na odległości 50 cm od nasady łozy, usunąć. Z ostatniego wybije pęd, który będzie przedłużeniem ramienia sznura. W ciągu lata przywiązuje się go nieco skośnie. Przechylenie od razu do poziomu osłabiłoby bardzo jego wzrost. Prowadzenie pionowe groziłoby niebezpieczeństwem ułamania przy jesiennym nachyleniu do właściwej pozycji.
 Gdy formowane ramię sznura poziomego osiągnie projektowaną długość, wtedy wszystkie dolne oczka usuwa się. Natomiast na górnej stronie łozy pozostawia się oczka w odległości około 20 cm jedno od drugiego. W lecie wybiją z nich pędy najprawdopodobniej z owocami. Jesienią przycina się je na dwa oczka. W następnym roku wybiją z nich dwa pędy. Górny traktuje się jako owocujący, dolny jako zastępczy, który na jesieni zostanie znowu przycięty na dwa oczka. A ten, który miał grona, zostanie zupełnie usunięty. W ten sposób na przechylonym ramieniu znajduje się pewna ilość sęczków, z których każdego roku wyrasta jeden pęd z owocami i drugi zastępczy.
Do upraw amatorskich nadają się przede wszystkim odmiany wcześnie dojrzewające. Rozróżniamy odmiany europejskie, zwane szlachetnymi (są one rzeczywiście smakowo najlepsze), oraz hybrydy, czyli krzyżówki winorośli europejskiej z amerykańską. Niektóre spośród krzyżówek nie ustępują w smaku odmianom szlachetnym, natomiast mają tę wyższość, że są odporne na filokserę, groźnego szkodnika, oraz na mączniaka. W praktyce mogą być uprawiane prawie bez oprysków. Przy tym są znacznie odporniejsze na mróz. Najlepsze z nich to Aurora i Seibel . Dojrzewają we wrześniu. Z odmian szlachetnych wyróżnia się Perła Czabańska, Malinger Wczesny i Iza Zaliwska , dojrzewające już od połowy sierpnia. . W szkółkach mozna znaleźć wiecej odmian ale nalezy o nich zasiegać informacji u szkółkarzy.
Szkółka Drzew i Krzewów "O g r o d y M a r z e ń" wchodzą w skład holdingu:  


  Ogrody Marzeń - rok 2014     Ogrody Marzeń - rok 2014     Ogrody Marzeń - rok 2014  

Stronę odwiedziło 1200078 Gości, dzisiaj 129. Gości na stronie 3

Copyright © 2009 - 2014 Ogrody Marzeń Design projektowanie www
Wiosenne cięcie winorośli